علت گوش درد بعد از عمل بینی + روش درمان

عمل زیبایی بینی یکی از جراحی های پرطرفدار است که مانند هر عمل دیگری با دوره نقاهت و عوارض جانبی موقت همراه می شود . در کنار نشانه های رایجی مثل تورم صورت ، کبودی اطراف چشم و گرفتگی مجاری تنفس ، برخی از افراد با نشانه هایی نظیر گرفتگی ، احساس کیپ شدن و گوش درد بعد از عمل بینی مواجه می شوند . تجربه این درد به دلیل نزدیکی آناتومیک بینی و گوش رخ می دهد و در بیشتر موارد پدیده ای گذرا است . شناخت دلایل ایجاد این حالت و رعایت راهکارهای مراقبتی به شما کمک می کند تا این مرحله از بهبودی را با آرامش و آگاهی کامل پشت سر بگذارید .

عوارض عمل بینی و ارتباط آن با گوش درد

جراحی رینوپلاستی ، استخوان و غضروف بینی را دستخوش تغییر می کند و واکنش التهابی طبیعی بدن پس از عمل ، به بافت های مجاور در سر و صورت گسترش می یابد . آمادگی ذهنی متقاضیان نسبت به عوارض جانبی نقاهت به کاهش اضطراب و مدیریت بهتر شرایط کمک شایانی می کند .

در روزهای ابتدایی پس از جراحی ، واکنش های بافت در ناحیه سر و صورت بروز می یابند که بر عملکرد گوش ها تاثیر می گذارند . احساس پری و سنگینی در گوش ها به دلیل انتشار تورم ، خشکی مخاط گلو و دهان ناشی از تنفس دهانی ، تورم بافت های نرم پشت حلق و سردرد خفیف در اطراف شقیقه ها از پیامدهای رایج این دوران هستند . این عوارض معمولا موقتی بوده و با گذشت زمان و فروکش کردن التهاب در جراحی بینی ، شدت آن ها رو به کاهش می رود .

دلیل درد گرفتن و فشار گوش بعد از جراحی بینی

دلیل اصلی ایجاد احساس فشار و گوش درد بعد از جراحی بینی ، ارتباط مستقیمی است که از طریق مجاری آناتومیک میان حلق ، بینی و گوش میانی وجود دارد . چند عامل کلیدی در بروز این حالت نقش دارند :

اختلال در عملکرد شیپور استاش

شیپور استاش مجرای باریکی است که فضای پشت بینی و حلق را به گوش میانی متصل می کند و وظیفه خطیر تنظیم و برابرسازی فشار هوای دو طرف پرده گوش ( پرده صماخ ) را بر عهده دارد . در حین عمل و پس از آن ، التهاب مخاط بینی و تجمع ترشحات می تواند دهانه این مجرا را موقتا مسدود یا متورم کند . هنگامی که شیپور استاش نتواند به درستی باز و بسته شود ، فشار منفی در گوش میانی ایجاد می شود و پرده صماخ به سمت داخل کشیده شده که این امر به احساس کیپی ، سنگینی و درد منجر می گردد .

تحریک مسیرهای عصبی مشترک ( درد ارجاعی )

اعصاب حسی ناحیه بینی ، کام و گوش شاخه های عصبی مشترکی دارند . تحریک رشته های عصبی در حین دستکاری استخوان ها و تیغه بینی ممکن است پیام های درد را به سمت گوش هدایت کند . در این حالت با وجود اینکه ساختار داخلی گوش کاملا سالم است ، فرد دردی مبهم یا تیرکشنده را در عمق مجرای شنوایی خود حس می کند .

تورم بافت های نرم حلق

در جریان بیهوشی عمومی و لوله گذاری تنفسی ، بافت های حلق و کام نرم دچار التهاب و ادم موضعی می شوند . این تورم می تواند با ایجاد فشار جانبی بر لوله استاش ، علائم گرفتگی و سوزش گلو را همزمان با درد گوش تشدید نماید .

تاثیر تامپون و پانسمان های داخلی بر کیپ شدن گوش

استفاده از تامپون ها ، پانسمان های گازی یا اسپلینت های سیلیکونی داخل حفرات بینی باعث انسداد کامل یا نسبی جریان هوا در روزهای نخست می شود . حضور این وسایل پانسمانی با ایجاد فشار بر دیواره های خلفی بینی ، عملکرد لوله استاش را برای مدت کوتاهی تحت تاثیر قرار می دهد .

در این دوره ، ناتوانی در برابرسازی فشار هوا موجب کیپ شدن گوش بعد از عمل بینی شبیه به حالت گرفتگی گوش در ارتفاعات می شود . خارج کردن تامپون ها توسط جراح معمولا با تخلیه ترشحات محبوس همراه بوده و در مدت کوتاهی بخش عمده ای از احساس گرفتگی و فشار گوش را برطرف می سازد .

گلو درد و گوش درد همزمان بعد از رینوپلاستی

تجربه همزمان گلو درد و احساس درد در گوش پس از به هوش آمدن بسیار شایع است . علت اصلی گلو درد بعد از جراحی بینی ، تماس لوله تنفسی بیهوشی با تارهای صوتی و دیواره های حساس حنجره و حلق است . این لوله گذاری باعث خشکی ، احساس خراشیدگی و تحریک بافت گلو می شود .

از آنجا که سیستم عصبی ناحیه گلو و گوش اشتراکات فراوانی دارند ، تحریک گلو می تواند به شکل مستقیم درد را به گوش منعکس کند . نوشیدن مایعات ولرم ، مرطوب نگه داشتن دهان و پرهیز از صحبت کردن طولانی در روزهای نخست ، به تسکین این درد دوطرفه کمک شایانی می کند .

گوش درد بعد از جراحی بینی چقدر طول می کشد ؟

مدت زمان ماندگاری احساس گرفتگی و گوش درد در افراد مختلف یکسان نیست و به عواملی نظیر وسعت مداخله جراحی ، ضخامت بافت ها و سرعت طبیعی ترمیم بدن بستگی دارد . به طور کلی ، بیشترین میزان فشار و گرفتگی در روزهای اول تا سوم پس از جراحی حس می شود ؛ زیرا در این مدت تورم داخلی در بالاترین سطح خود قرار دارد و وجود پانسمان ها یا تامپون ها نیز مسیر تنفس را مسدود کرده اند .

با پایان هفته اول و خارج کردن تامپون ها یا اسپلینت های داخلی توسط جراح ، معمولا بخش عمده ای از احساس سنگینی و فشار در گوش ها برطرف می شود . با این حال ، فروکش کردن کامل التهاب در بافت های عمیق تر و بازگشت عملکرد طبیعی شیپور استاش ممکن است تا چند هفته به طول انجامد . در بیشتر متقاضیان ، طی هفته دوم تا چهارم به تدریج تهویه گوش میانی به روال عادی بازگشته و ناراحتی های مربوط به آن از بین می رود . اگر درد یا گرفتگی بیش از این مدت پایدار بماند ، مشورت با پزشک معالج برای ارزیابی دقیق تر شرایط توصیه می شود .

روش های درمان و تسکین گوش درد بعد از عمل بینی

برای کاهش فشار داخلی و مدیریت دردهای ناشی از اختلال شیپور استاش ، راهکارهای درمانی و مراقبتی مشخصی وجود دارد :

درمان های دارویی و تسکینی

مصرف منظم داروهای مسکن و ضدالتهاب های غیرکورتونی تجویزی توسط جراح برای مهار درد و آرام سازی بافت های متورم به کار می رود . در صورت وجود علائم شدید ، ممکن است قطره ها یا داروهای خاصی بر اساس صلاحدید پزشک تجویز شوند .

مراقبت ها در منزل

بالا نگه داشتن سر نسبت به سطح تنه با کمک دو بالش در زمان استراحت ، جهت تسهیل تخلیه مایعات بافت و کاهش سریع تر ورم ناحیه سر و صورت توصیه می شود . همچنین استفاده اصولی از کمپرس سرد در نواحی اطراف گونه ها و مرطوب سازی فضای اتاق با بخور سرد مانع از تحریک مخاط می گردد .

پرهیز از اقدامات پرفشار

خودداری کامل از دستکاری مجرای گوش با اشیایی مانند گوش پاک کن و پرهیز جدی از فین کردن یا باد انداختن در گوش ها با گرفتن بینی ( مانور والسالوا ) در تمام طول دوره بهبودی الزامی است .

اهمیت بررسی و درمان عفونت گوش قبل از عمل بینی

سلامت سیستم شنوایی و مجاری تنفسی پیش از اقدام به رینوپلاستی از اهمیت بالایی برخوردار است . وجود عفونت فعال در گوش میانی یا خارجی می تواند خطر انتقال عوامل بیماری زا به بافت های جراحی شده را افزایش دهد .

علاوه بر این ، بیماری های التهابی زمینه ای در گوش باعث می شوند تغییرات فشار ناشی از جراحی و بیهوشی عوارض شدیدتری به همراه داشته باشند . بنابراین در صورت وجود سابقه ترشح ، احساس درد یا خارش مداوم در گوش ، باید پیش از تعیین تاریخ عمل ، موضوع را با متخصص گوش و حلق و بینی در میان گذاشت تا مراحل درمان دارویی به طور کامل تکمیل شود .

چه زمانی برای درد گوش باید به پزشک مراجعه کرد ؟

اگرچه گوش درد معمولا پیامدی خوش خیم از تورم بافتی است ، اما بروز برخی علائم هشداردهنده بالینی نیازمند ارزیابی فوری توسط پزشک معالج است :

• تشدید مداوم ، ضربان دار و غیرقابل کنترل درد که به داروهای مسکن معمول پاسخ نمی دهد
• خروج ترشحات چرکی ، زرد ، شیری یا خونابه از مجرای گوش همراه با تب و لرز
• بروز سرگیجه های چرخشی مداوم ، عدم تعادل حرکتی ، تهوع یا افت ناگهانی و شدید حس شنوایی